Return-Path: Delivered-To: info@takeyourdogsonholiday.com Received: from net3-nl-mx-09.vevida.net (net3-nl-mx-09.vevida.net [77.94.249.37]) by net3-nl-mail-02.vevida.net (Postfix) with ESMTP id 9B66C35002A for ; Wed, 29 Apr 2009 09:44:26 +0200 (CEST) X-Virus-Scanned: amavisd-new at vevida.net X-Spam-Status: No, score=0.001 required=5 tests=[HTML_MESSAGE=0.001] Received: from mail-fx0-f178.google.com (mail-fx0-f178.google.com [209.85.220.178]) by net3-nl-mx-09.vevida.net (Postfix) with ESMTP id 4C5F63F0221 for ; Wed, 29 Apr 2009 09:44:21 +0200 (CEST) Received: by fxm26 with SMTP id 26so1993863fxm.31 for ; Wed, 29 Apr 2009 00:44:21 -0700 (PDT) DKIM-Signature: v=1; a=rsa-sha256; c=relaxed/relaxed; d=gmail.com; s=gamma; h=domainkey-signature:mime-version:sender:received:date :x-google-sender-auth:message-id:subject:from:content-type; bh=F8eU2gSgyUVGdKOayeHSmyzao90mSQXnWCmiBps1PSY=; b=mMEcFD19oG3BDlnl7wgOoufPEkiamTpa16iKRH4vu+K3Fa8ELbAVbFuOv6vxtOdfin eLrc8QpizwgLDCuL71uihC5oGb6bFch5CzamnAlg1uG7O/tvp88I1EAJq4sPpm8iSPkO bUlTj3ZgyQcQl/NSEMlF18/6C3YU9Wr/0Fo9I= DomainKey-Signature: a=rsa-sha1; c=nofws; d=gmail.com; s=gamma; h=mime-version:sender:date:x-google-sender-auth:message-id:subject :from:content-type; b=hmMh+ji77/RQoLdof0ValEoriU1chTpviwRckxls9Wt4jUqu/Q9AO/SihqihfqlyxN kRFsloFfczy365vktwMFJ9xpq1+m4MfKRvHMnYEzWpWIVYqZI1ic2SJ1nPMx+T7nzIH6 7AmNp+4KKjlBlVfwqfkRM+vXmD17hqUkughD0= MIME-Version: 1.0 Sender: tanjaluc@gmail.com Received: by 10.223.118.12 with SMTP id t12mt2669faq.88.1240991047469; Wed, 29 Apr 2009 00:44:07 -0700 (PDT) Date: Wed, 29 Apr 2009 09:44:07 +0200 X-Google-Sender-Auth: f62b55298139f139 Message-ID: Subject: =?ISO-8859-1?Q?reisverslag_april_2009_=2D_Stichting_Dierenopvang_Bosn?= =?ISO-8859-1?Q?i=EB?= From: Tanja Lucas Content-Type: multipart/alternative; boundary=001636c5a7345e79fd0468acbfda To: undisclosed-recipients:; --001636c5a7345e79fd0468acbfda Content-Type: text/plain; charset=windows-1252 Content-Transfer-Encoding: quoted-printable Beste adoptanten op afstand en donateurs, hierbij ontvangen jullie het *reisverslag april 2009* van onze trip naar Bosni=EB. De updates van de adoptie op afstand honden met foto's zullen vanaf volgend= e week worden verstuurd. Veel leesplezier, Met vriendelijke groeten, Tanja Lucas Medewerkster SDB www.hondenopvang.com *Reisverslag:* ** Het was een hele bijzondere week en er is ontzettend veel werk verricht doo= r allemaal verschillende mensen. Een aantal mensen hebben een stukje geschreven over deze week, maar laten we vooral de rest niet vergeten, Alisa, Alex, Henny, G, Rob, Elvira, Haris, Nedim en Jelena, ook jullie heel hartelijk bedankt voor de enorme inspanningen. Zonder deze groep was het nooit mogelijk zo extreem veel werk te verzetten! Dus, als eerste hoe was het in het asiel van Orasje: *Cokkie, hoe ging het met de honden?* Eindelijk is het weer zover, we rijden het onverharde pad op en aan het ein= d van het pad ligt het asiel en daar staan de hondjes al te roepen. Ik weet niet hoe snel ik uit de auto moet komen om daarna door het hek te gaan en de eerste hondjes staan al om me heen. Knuffelen, knuffelen en nog eens knuffelen. Wat zijn ze blij en wat ben ik blij om ze allemaal weer te zien. Dan ga ik alle kennels langs van de hondjes die op dat moment niet los rondlopen maar moeten wachten tot het hun beurt is. Iedere keer weer denk ik dat het wereldrecord hondenkusjes wordt verbroken en dat denken we waarschijnlijk allemaal. De een is nog meer uitgelaten blij als de ander. Het valt me op dat de hondjes er weer goed uitzien. Er zijn veel nieuwe hondjes bij, gevonden door Svjetlana of gedumpt bij het asiel, iets waar ik me over blijf verbazen, gewoon in een doos en dan dumpen, niet te geloven. Vaak redden hondjes het niet, later die week tref ik een hondje en hoor ik hoe mensen uit het dorp haar elf pups in de rivier hebben verdronken en van een ander teefje zijn haar pups ook dood gemaakt en ik kan niet horen hoe dit is gebeurd, vreselijk. Ik ben dan ook blij voor alle hondjes in het asiel dat zij alle zorg krijge= n en heel veel liefde van Svjetlana. Sinds kort heeft Svjetlana hulp van Sheida en haar man Safet, een heel lief echtpaar en ook zij houden veel van de hondjes, dat is goed te merken. *En de klussen, Fred?* Als klusteam hadden we onszelf 1 grote opdracht gegeven: het maken van uitloopvelden zodat de honden zoveel mogelijk tegelijk naar buiten konden. Los hiervan had Svjetlana haar eigen wensen: alle kennels met de achterkant op de wind en de voorkant op de zon. Deze wensen hebben we gecombineerd in onze plannen. In Nederland is er al heel veel gesproken over deze klussen. Er is vergaderd, er is getekend, er zijn planningen gemaakt en als gevolg hiervan konden we in Bosni=EB meteen aan de slag. Terreinen afbakenen zodat de graafmachine aan de slag kon, betonbekistingen maken voor de vloeren waar d= e kennels op geplaatst gaan worden. Kennels demonteren, verplaatsen, monteren= , hekken plaatsen, deuren maken. Er was zo veel te doen en desalniettemin tijd over houden om ook nog de afwatering voor elkaar te krijgen! Ik mag wel zeggen dat we hebben gebikkeld. Als klusser zijnde geeft het een geweldig gevoel. Een week met mooi weer en een leuk team waarbij alles soepel liep. En als je dan net als John aan het eind van de week even gaat zitten bij zo'n kennel en je ziet op 3 uitloopvelden tegelijk de honden loslopen dan geeft dat een goed gevoel. Volgens mij hebben we ons doel bereikt! http://www.youtube.com/watch?v=3DggWdhCXxMuo&feature=3Dchannel_page http://www.youtube.com/watch?v=3D0-AgdqgbnLA&feature=3Dchannel *Het castratieproject, in Orasje en in Odzak* Er zijn heel veel voorbereidingen aan vooraf gegaan. Flyers en folders zijn gemaakt door Alisa, ze zijn geprint door SIECA en uitgedeeld door Winanda e= n Suze. Daardoor zijn er toch een aantal mensen langsgekomen met hun dieren. Al was het er maar 1, dan waren we al blij. Maar het is beduidend meer! Het OK team heeft keihard gewerkt. In Orasje was er een goede aanloop en werden onze vrijwilligers goed bezig gehouden, terwijl het in Odzak vreselijk druk was. De aanloop was enorm. Er kwamen zelfs twee straathonden uit zichzelf langs en zijn blijven wachten tot ze geholpen werden. Het was voor ons voor het eerst dat we ook zwerfdieren hielpen en weer terugzetten op straat. Dat was wel even drie keer slikken, vooral omdat ze zo enorm leuk waren. *De feiten en cijfers, van Willeke* Zaterdag was de eerste operatiedag. Aangezien Winanda, Suze en Fred voor onze komst de operatiekamer al helemaa= l in orde hadden gemaakt konden we bijna direct aan de slag. De eerste dag stond in het teken van de asielhonden. Er moesten er 26 gedaa= n worden. Aangezien we ze helaas niet allemaal op 1 dag konden opereren zijn de laatste 7 zondag geopereerd. Zondag werd ook besloten om op een 2e locatie aan de slag te gaan. In Odzak, een dorp 40 km verderop zijn 2 vrouwen ook heel actief met zwerfhonden. Zij hadden al een locatie om te opereren dus na het inpakken van wat spullen en het puzzelen voor bezetting van beide operatieruimtes ko= n hier maandag ook gestart worden met het o zo nodige castreren en steriliseren. In Odzak hebben we naast alle gewone sterilisaties en castraties helaas ook vrij veel te maken gehad met drachtige dieren. Ook was er een hond van een zigeunergemeenschap met een enorme melkklier tumor. Helaas had deze hond ook in haar organen al tumoren en hebben we haa= r moeten laten inslapen. In Orasje kwam er naast de gewone operaties een katje om zijn poot te amputeren. In September 2008 was deze gebroken en hebben we geprobeerd dit te spalken. Helaas is dit niet mooi gelukt en zat het bot nog altijd niet aan elkaar. Het diertje schuurde zijn huid ook steeds kapot op de straat. Totaal hebben we tussen de 120 en 130 dieren gecastreerd en gesteriliseerd. Een klein rekensommetje laat ons zien dat de meeste dieren dus zwerfdieren en dieren van particulieren waren. Lokale bevolking krijgt steeds meer vertrouwen in ons en onze dierenartsen, en staan gelukkig ook steeds meer open voor het werk dat we doen. Een enkeling wilde zijn/haar dier enkel nagekeken hebben, maar het overgrot= e deel ziet inmiddels ook de voordelen van het castreren en steriliseren. Donderdag heeft in het teken gestaan van het geven van ontworming en ontvlooing aan alle dieren in het asiel. We werden hierin bijgestaan door bodyguard Lisa, een hond die op een heel mooie en nette manier alle opdringerige honden bij de koekjes en doos met benodigdheden weghield. Vrijdag was het dan alweer tijd om naar huis te gaan. De 10 honden die met ons mee mochten werden gechipt, we zijn naar de lokale dierenarts gegaan voor het nodige papierwerk en even voor 20.00 uur vertrokken we met 4 auto= =92s terug richting Nederland *Hansje, wat vond je van het project in Orasje?* Benieuwd om hoe dat het asiel eruit zou zien, kwamen we na een rit van 14 uur eindelijk aan in Orasje. Na de kennismaking met het Asiel en de groep was de eerste dag alweer voorbij. De volgende dag gingen we na de OK in Orasje, deze dag was voor de honden uit het asiel die gecastreerd of gesteriliseerd moesten worden. Na een kleine uitleg konden we beginnen met de klaarmaken van de honden voo= r het steriliseren of castreren. De eerste dag was vooral kijken en leren, ho= e dat je moest scheren, spuiten maken/geven, setjes steriliseren, buiken schoonmaken, vastbinden aan tafel etc. Ik heb daarna nog 3 dagen op de OK in Orasje gestaan, 2 dagen met Cokkie, Hennie en Nedim en 1 dag met Marieke en Carin. Op deze dagen waren de honde= n van buitenaf aan de beurt. De opkomst was goed, het ging van een pekinees tot een Duitse herder. De eerste dag heb ik geleerd hoe dat je een anesthesie spuit moest maken en geven, en hoe dat je een braunule aan moest leggen. Bang dat de naald er via de andere kant er weer uitkwam is het me toch gelukt. Ik heb deze dag ook gelijk mijn eerste abortus gezien, 1 kitten werd eruit gehaald. De tweede dag was de opkomst wat rustiger, maar het bleef een drukke dag. Je bent toch heel de tijd wel met iets bezig, is het niet met een hond dan ben je wel bezig met een setje koken. Ik had ook nog nooit een teek gezien, dat heb ik deze dag ook wel geweten. Er was de dag daarvoor een hond in het asiel gebracht die vandaag gecastreerd moest worden. Hij had zo ongeveer 70 teken, die we met 4 man eruit hebben gehaald. De laatste dag dat ik in de OK van Orasje heb gestaan was ook gelijk de laatste dag van het sterilisatie/castratie project voor de honden van buitenaf. Het was een rustige dag, we hebben 2 honden en een kat gehad. De kat mocht ik onder toeziend oog en strikte begeleiding castreren, wat ik de dag daarvoor had geleerd in Odzak. Ik had nooit gedacht dit te mogen doen. Binnen een week heb ik geleerd om een braunule aan te leggen, anesthesie spuiten aanmaken/geven, pijnstiller en antibiotica geven, katten castreren en natuurlijk het scheren en schoonmaken van de hond. Ik heb deze week ook mijn eerst abortus gezien en het was deze week ook gelijk de eerste keer dat ik een hond ingeslapen zag worden. Ik vond het een geweldige ervaring, en had nooit verwacht zoveel te leren i= n 1 week tijd. Ik zou het zo weer doen als ik het kon! *Rowan hoe was het in Odzak?* Hallo, ik ben Rowan van Wanrooij. Ik doe een opleiding paraveterinair. Ik ben een week mee geweest naar Bosni=EB, omdat ik daar stage mocht lopen. En mijn hondje Daya komt ook uit Bosni=EB. Suze en Eerhard zijn op dag 2 naar Odzak geweest om met de zigeuners te praten over het castreren en steriliseren van hun dieren. Ondanks dat de zigeuners moeilijk toegankelijke mensen zijn vonden ze het uiteindelijk toc= h een goed idee om een aantal van hun honden te laten helpen. Dezelfde dag kregen we te horen welke groepen er gemaakt werden voor de OK=92s. Op dag 3 gingen we met volgeladen auto=92s naar Odzak. Onze groep bestond u= it; Willeke, Marieke, Eerhard, Tanja, Haris en ik. Na drie kwartier rijden kwamen we aan op de voor ons geregelde locatie. Een oud verlaten pand, maar in voldoende staat om goed werk af te kunnen leveren. Eerst moest alles uit de auto=92s; Benches, dekens, operatiespullen noem ma= ar op! Eenmaal uitgepakt werden de eerste (straat)honden al binnengebracht. Stuk voor stuk lieverdjes. Terwijl Haris en Marieke (dierenartsen) hun operatie kleding en kamertje klaarmaakte, legde Willeke mij het een en het ander uit over de taken van een dierenartsassistent. Alles wat een dierenartsassistent moest doen mocht ik ook doen, wat natuurlijk een super ervaring was. Net als iedereen klaar is om te starten komen we erachter dat het scheerapparaat niet goed werkt. Wat een domper! Maar we geven niet op, met een wat slechter scheerapparaat gingen we toch aan de gang. Hond na hond werd gesteriliseerd/gecastreerd. Alles liep op rolletjes. Maar geen zigeuners!! Dag 4, om half 8 zitten we alweer in de auto, onderweg naar Odzak. Vandaag komen, als het goed is, de zigeuners met hun honden. Aangekomen in Odzak gaan we weer volop aan het werk. Weer stromen de (straat)honden binnen en alles loopt goed. Maar de zigeuners komen niet opdagen. Na vele malen bellen, besluiten ze toch te komen, maar niet vandaag. Nee morgen weer een dag haha. Dag 5, weer onderweg nu in plaats van Willeke; Hansje. Weer aangekomen in Odzak moeten Marieke en Eerhard mee naar de zigeuners om de honden te vangen. Na een kleine drie kwartier komen ze terug met veel honden, van grote herders tot pekineesjes. De ene hond zag er nog meer verwaarloosd uit dan de ander. Maar niet getreurd, we gaan ervoor. Na een aantal honden te hebben gedaan, kwam er ee= n man (zigeuner) binnen met een Rottweiler. Super lief beest maar met een tumor zo groot dat het niet eens in je handen paste. Haris nam het op zich en opeerde de Rottweiler, na het verwijderen van de tumor dachten we dat ze zwanger was, maar tevergeefs het waren meerdere tumoren verspreid in het lichaam. Dit had geen nut, het dier zou niet lang meer leven. Met pijn en moeite stemde de man ermee in, om zijn hond in te laten slapen. Aan het einde van de dag waren we allemaal zo moe maar na het tellen van honden en katten die we hebben gecastreerd/gesteriliseerd, werden we weer opgewekt en trots op onszelf haha. Namelijk rond de 47 dieren hebben we geholpen. Moe maar vol trots rijden we weer terug naar Orasje. Het was een aparte, (op bepaalde punten) aangename ervaring. En het heeft ons een goed gevoel gegeven dat we toch nog zo veel honden en katten hebben kunnen helpen! *Marieke, vertel eens vanuit het perspectief van een dierenarts hoe de OK i= n Bosni=EB beviel?* * * Op zaterdag 11 april was het zover, op weg naar Bosni=EB. Na een dag reizen werd ik opgepikt op het busstation van Orasje en zondags 1e paasdag meteen aan de bak. Honden en katjes zaten vast met smart te wachten op hun operatie=85 Op een soort industrieterreintje in Orasje was een leeg gebouw omgetoverd tot operatie kamer inclusief aparte uitslaap/wacht ruimte. Op kliko=92s als troon, aan een goed verhoogde (operatie)tafel gezeten, was het goed toeven en zo werd menige zwerf of asielhond en kat, maar ook honden/katten van locale mensen geopereerd. Zij waren met flyers en radiospotjes van te voren op de hoogte gebracht van onze komst deze week en het bv. voor de operatie nuchter houden van hun dier. Fijn dat er ter plekke een goede Bosnische paraveterinair/tolk was, want anders was de uitleg voor wormentabletje en ontvlooiing, die men na afloop voor hand/kat meekreeg met handen en voeten niet zo gemakkelijk uit te beelden. Ook enkele mensen kwamen voor vraag /advies langs deze tijdelijke kliniek. Gelijktijdig werd er een 2e project in Odzak opgezet en zo vertrok er op maandag een OK team naar deze plek. Hier was al door locale mensen een groe= p gevormd, die de mensen ter plaatse overtuigd hadden van de noodzaak hun honden en katten te laten =93helpen=94om het probleem van zwerfdieren aan t= e pakken en het bijbehorende zware straatleven een halt toe te roepen. De locatie, een door granaten beschadigd gebouw diende hier als tijdelijke kliniek. Gedurende 3 dagen werden hond en kat geholpen van zowel eigenaren als van zwerfdieren. Deze werden op straat gevangen en waren soms drachtig. Als je echter een dode pup naast de rand van de weg ziet liggen, weet je weer =93waar je het voor doet=94 en hiermee de toename van meer zwervertjes helpt voorkomen. Dankzij de inspanningen van het locale team werd voor een aantal zwerfdiere= n een baasje gevonden. Speciaal was ook de benadering van een kampement zigeuners. Hier liepen naast massaal veel kinderen ook veel honden rond. Hoewel eerder gedane afspraken op het =93moment supr=EAme=94 even leken ver= geten en men met kind en hond in bench - =93graag voor 50 euro beide meenemen = =93=96 en hoofdman van de zigeuners =93kan je ook meteen wat aan mijn vrouw doen=94 wederom overtuigd waren, gingen de honden na het uitdelen van voorlichtingsboekjes mee naar de OK. Naast honden voor sterilisatie en castratie, kwamen er ook een hond met een voetbal grote tumor en hond met flinke wond in de hals van de ijzeren ketting mee voor behandeling. Al met al een mooie week en een stap vooruit, maar ook nog genoeg werk te doen voor de toekomst=85 *Alle trips naar andere plekken in Bosni=EB* *Carin, op weg naar Sarajevo op 13 april 2009* * * Op dinsdag vertokken Suze, winanda, Tanja, Alisa en ik (Carin) met 2 auto= =92s naar Sarajevo. We vertrokken al om 07.30 uur, omdat we een hele reis voor d= e boeg hadden. Vlak voor Sarajevo liet Suze aan Alisa weten dat ze heel erg moest plassen, zet Alisa haar auto gewoon in een inham aan de kant van de weg. Ehm nou toch maar gewoon even doorgereden naar een restaurant, waar iedereen gewoon naar het toilet kon. Daar ook wat gegeten en gedronken. We hadden met Jelena afgesproken in een hotel in sarajevo. Jelena zet zich met hart en ziel in voor het asiel in Sarajevo en liet dat tijdens ons gesprek heel passioneel en emotioneel weten. Omdat we voor Haris in zijn huis een tondeuse moesten ophalen ging onze weg door erg smalle en steile bergweggetjes, waar de auto van Suze af en toe enorm veel moeite mee had, doordat het regende en de auto heel erg zwaar beladen was met kattenvoer, dus af en toe roken we nogal wat rubber, maar Suze liet zich niet uit het veld slaan, dus dat hebben we ook gewoon gered. Dan op naar het asiel in de bergen van Sarajevo. Toen we het asiel binnen kwamen zagen we eerst een paar honden aan een ketting en daar net voorbij was een hok met al wat oudere pups, we waren meteen onder de indruk, maar in een schuurtje lagen een paar pups in een bench die de dag ervoor waren binnengekomen. Deze pups waren echt nog piepjong, hoorden zeker nog bij hun moeder, maar deze was er niet bij. De tranen stroomde rijkelijk, wat een leven staat deze pups te wachten? Dan zagen we enorme lange rijen hokken met een of twee honden er in, dit maakte op mij een behoorlijke indruk. De hokken zagen er goed en netjes uit= , maar de gedachte dat deze honden hier gewoon 24 uur per dag in opgesloten zitten, daar brak ik echt van, wat hebben ze daar toch voor leven. Zelf ben ik eerst even weg gelopen om de tranen te laten komen. Daarna toch maar wee= r terug om langs alle honden te lopen, er zaten een aantal honden bij waar je niet in de buurt kon komen, maar ook heerlijke knuffelkonten. Aan de zijkant stonden hele grote kennels, waar de honden die daar in zaten heel wat meer ruimte hebben, maar ook dat is nog niet goed genoeg, ze zitte= n toch altijd maar achter tralies. Er waren ook nog een aantal schuurtjes waar katten in zitten en een aantal katten lopen los over het terrein. Dit asiel heeft diepe indruk op me gemaakt. Nadat alle voer was uitgeladen en iedereen het asiel had bekeken, begonnen we aan de terugreis. We namen Athena, een hond die nog maar net in het asiel was mee naar Orasje= , ze was echt heel nerveus in de auto. Ze bleef niet achterin zitten, dus dan maar bij mij op de achterbank. Na een aantal min. Begon het toch wat te stinken in de auto, had ze dus even de boel onder gepoept. Geprobeerd om he= t zo goed mogelijk schoon te maken, maar onderweg gebeurde het nog twee keer, dus jullie snappen wel hoe fris het was in de auto. Bij een benzinepomp nog Cici opgehaald, die inmiddels in Nederland al een vrouwtje had die op haar zat te wachten. Cici ging bij Alisa en Tanja in de auto en de reis naar Orasje kon weer verder alwaar we om 20.00 uur aankwamen. Athena en Cici bij Svetlana thuis afgezet en door naar het hotelvoor een heerlijke douche. *Tanja, Honden in het asiel van Sarajevo, heden en toekomst?* * * Ik zeg altijd als je asielhond in Bosni=EB bent kun je maar het beste in he= t hondenasiel van Orasje zitten, tijdens mijn bezoek aan het asiel van Sarajevo moest ik hier weer aan denken. De verschillen met Orasje zijn enorm. De honden zitten hier 24 uur per dag in hun kennel met daarin een veel te groot hondenhuis waardoor de grotere honden amper de kans hebben om hun kont te keren. Het aantal echt grote honden in Sarajevo is ook opvallend, daarnaast ook meerdere kruisingen Staffords en/of Mastifs. Sommige kleinere honden zitten gezamenlijk in een kennel, deze honden hebben nog iets van hondencontact, de rest slijt zijn/haar dagen alleen in een kennel. De ene hond drukt zijn lichaam tegen de ren als je langs loopt, hunkerend naar aandacht, de volgende trekt zich terug in het hok en weer andere laten hun ontblootte tanden zien. Allemaal reageren ze anders op het bezoek van ons vreemden. Een echt goede indruk van het karakter van de honden kun je o= p deze manier niet krijgen. In Orasje zitten ook honden die stoer blaffen als je langs hun kennel loopt maar tijdens hun losloop rondes laten ze zien dat ze best van menselijke aandacht houden. Zijn de meeste honden in Orasje te dik door de goede zorgen van Svjetlana, zie je hier een aantal magere honden, gewoon omdat het voedsel beperkt is. De enige overeenkomst met Orasje is dat de mensen hier ook met heel hun har= t voor de honden zorgen, ze hebben het beste met de honden voor. Ze vertellen verhalen over de honden, over de band die ze met een hond hebben. Nee aan liefde voor de honden geen gebrek, alleen de leefomstandigheden moeten bete= r worden want op deze manier vraag ik mezelf af of dit een hondwaardig bestaa= n is om 24 uur per dag in een kennel zitten. Voor 1 hond, Athena, hebben we nog iets kunnen betekenen. Ze zat pas in het asiel en is een huishond geweest. Het liefst hadden ze gehad dat we haar meenamen naar Nederland maar een geschikt opvanggezin ontbrak op dat moment= . We hebben overleg gehad met Svjetlana en zij gaf uiteindelijk toestemming o= m haar mee te nemen naar Orasje. Hier kan Athena in ieder geval wel elke dag rondlopen en voldoende eten, oftewel een hondwaardiger bestaan leiden. Voor de achtergebleven honden willen we de leefomstandigheden gaan verbeteren, zoals het aanleggen van losloopvelden en een voorraad voedsel brengen. De honden in Sarajevo verdienen gewoon een beter leven. *Eerhard, bezoek aan Bihac, 14 april 2009* Dinsdag 14 april zijn Suze in ik naar Bihac geweest. Enerzijds om Elvira en 3 honden op te halen en anderzijds voor een bespreking met het bestuur van stichting SPAS. SPAS is recent opgericht met als doel het dierenwelzijn in Bihac. Elvira is =E9=E9n van de bestuursleden. SPAS heeft een plan opgezet om een asiel in Bihac (stad met circa 75.000 inwoners) te stichten en zijn daarover in overleg met de lokale overheid (gemeente). Op 8 april 2009 is er namelijk een nieuwe wet ten behoeve van het dierenwelzijn in Bosni=EB aangenomen, waardoor een gemeente wordt verplicht zich te bekommeren om het dierenwelzijn. SPAS gebruikt dit om de gemeente zover te krijgen dat zij gaan meewerken en geld ter beschikking gaat stellen om een asiel te bouwen. Ook heeft SPAS formulieren opgesteld o= m misstanden met dieren te registreren en aan te melden bij de gemeente en politie. Naast een asiel wil SPAS sterilisatieprojecten (gratis) gaan opzetten waarbij onze hulp is gevraagd. Suze heeft uitvoering over het SDB educatieprogramma verteld en dat werd positief ontvangen. Mede omdat er een lerares in het bestuur zit. Zij wil graag met SDB samenwerken. Hoe kunnen wij helpen: 1. Contact leggen met WSPA en eventueel de RSPCA om te bekijken hoe zij SPAS kunnen assisteren om tot overeenstemming te komen met de gemeente inzake het asiel; 2. Suze heeft voorgesteld om in september een educatieproject te doen; 3. SDB gaat bekijken wat zij kan betekenen bij sterilisatieprojecten. Na de meeting hebben we 3 prachtige honden bij Elvira opgehaald en zijn we weer richting Orasje vertrokken. Overigens is de rit van Orasje naar Bihac en weer terug zeer de moeite waard. De natuur is schitterend en de bergwege= n beschikken over het betere bochtenwerk (ook voor de motorrijders onder ons!). Ciao, Eerhard *Suze, toch kijken bij het asiel in Tuzla* We rijden de berg op, ik ben helemaal niet nerveus, ik wil gewoon graag met eigen ogen zien hoe het er bij ligt. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik kalm blijf en me zakelijk op stel. Is het hem? Dat kan niet, dat is onmogelijk. Ik zie Dex, het is hem echt. Hij is zo schuw, ik kan alleen maar zijn naam roepen en huilen. Dex, adopti= e op afstand hond, ik heb hem tot voor kort aangehouden als adoptie op afstan= d hond, ik kon het niet opbrengen te stoppen. Om hem nu te zien is zo onwerkelijk. Ik raak in paniek en merk dat ik mezelf weer in de hand moet krijgen, dit is niet wat ik met mezelf had afgesproken. Beti, ik zie haar staan. Bela, malle Bela staat er ook. Nog veel meer oude bekenden. Sommige honden zijn mager en ziek. Sommige honden zien er redelij= k uit. Ik kan niets met de beelden, alleen maar kijken en absorberen. We filmen en maken foto=92s met als wisselgeld hondenvoer. Ik zie een hele ber= g pups en een bange moeder onder aan de berg. Ik moet wegkijken. Viel het nou mee, of viel het tegen? Ivana is een nieuwe enthousiaste voorvechtster voor dierenrechten en zij gaat zondag met een stuk of 20 vrijwilligers hokken timmeren voor het asiel= . Ze is heel druk bezig om met een aantal anderen zelf iets op te zetten en d= e honden daar weg te krijgen. We zullen alles op de voet volgen, en Ivana voorzien van adviezen of tips, maar we moeten afstand bewaren, onze aanwezigheid zou alleen maar vertragend kunnen werken. *Winanda over Katica, het kattenvrouwtje in Tuzla* Vandaag gingen Cokkie, Suze, Eerhard, Elvira, Nedim en ik naar Katica, een kattenvrouwtje in Tuzla die al eerder door SDB was bezocht. We pakten het kattenvoer uit de auto dat we voor haar hadden meegenomen en liepen richting het huis. Plotseling dook er uit het niets een verwilderde vrouw op voor ons die ons, wild met de armen zwaaiend, begroette. Ze leek o= p een heks uit een sprookje, naar wat even later een h=E9=E9l slecht sprookje bleek te zijn. Trots liep ze voor ons uit om haar dieren te laten zien. Eenmaal bij haar huis werden we overvallen door =E9=E9n bak ellende. Op het terrein liepen ongeveer 20 katten rond. Stuk voor stuk waren ze broodmager, zo zwak en ziek, hadden zwerende oogjes en zaten onder de schurft. Sommige katten ware= n zo ziek dat ze niet meer de kracht hadden om voor je weg te lopen. Ik ben o= p de grond gaan zitten bij een kat die de dood al in z=92n oogjes had en voel= de me zo boos en machteloos omdat ik helemaal niets kon doen om deze lieve schat te helpen. Ieder weldenkend mens had hier direct alle katten laten inslapen om ze verder leed te besparen. Maar Katica zei dat er niets aan de hand was met haar dieren en dat ze allemaal weer beter zouden worden. Verder waren er nog zo=92n 12 honden waaronder een paar magere pups. Sommig= e honden zagen er best wel goed uit maar waren allemaal niet benaderbaar. Ooit moet Katica met de beste bedoelingen hieraan zijn begonnen. Maar hoe i= s het mogelijk dat iemands blik zo vertroebeld is dat ze er van overtuigd is dat ze goed voor haar dieren zorgt terwijl het dierenmishandeling is?? Met dubbele gevoelens lieten we het voer achter. Want hielden we misschien zo deze hel in stand??? Aan de ander kant moesten we wel een beetje goodwil= l kweken in de hoop dat we Katica ooit zover krijgen dat in ieder geval al haar dieren gesteriliseerd kunnen worden en we langs kunnen blijven komen o= m de boel enigszins in de gaten te houden. Wat staat de hondenhemel van ons asiel in Orasje in schril contrast met dez= e kattenhel in Tuzla. *De week was een groot succes! We knokken keihard door met z=92n allen!* __________ NOD32 3302 (20080728) Informatie __________ Dit bericht is gecontroleerd door het NOD32 Antivirus Systeem. http://www.nod32.nl --001636c5a7345e79fd0468acbfda Content-Type: text/html; charset=windows-1252 Content-Transfer-Encoding: quoted-printable
Beste adoptanten op afstand en donateurs,
=A0
hierbij ontvangen jullie het reisverslag april 2009 v= an onze=A0trip naar Bosni=EB.
De updates van de adoptie op afstand honden met foto's zullen vana= f volgende week worden verstuurd.
=A0
Veel leesplezier,
=A0
Met vriendelijke groeten,
=A0
Tanja Lucas
Medewerkster SDB
www.hondenopvang.com
=A0
Reisverslag:
=A0

=A0

Het was een hele bijzondere week en er is ontzettend veel werk v= erricht door allemaal verschillende mensen. Een aantal mensen hebben een st= ukje geschreven over deze week, maar laten we vooral de rest niet vergeten,= Alisa, Alex, Henny, G, Rob, Elvira, Haris, Nedim en Jelena, ook jullie hee= l hartelijk bedankt voor de enorme inspanningen.

Zonder deze groep was het nooit mogelijk zo extreem veel werk te= verzetten!

=A0

Dus, als eerste hoe was het in het asiel van Orasje:

=A0

Cokkie, hoe ging het met de honden?

=A0

Eindelijk is het weer zover, we rijden het onverharde pad op en = aan het eind van het pad ligt het asiel en daar staan de hondjes al te roep= en.

Ik weet niet hoe snel ik uit de auto moet komen om daarna door h= et hek te gaan en de eerste hondjes staan al om me heen.

Knuffelen, knuffelen en nog eens knuffelen.

Wat zijn ze blij en wat ben ik blij om ze allemaal weer te zien.=

Dan ga ik alle kennels langs van de hondjes die op dat moment ni= et los rondlopen maar moeten wachten tot het hun beurt is.

=A0

Iedere keer weer denk ik dat het wereldrecord hondenkusjes wordt= verbroken en dat denken we waarschijnlijk allemaal.

De een is nog meer uitgelaten blij als de ander.

=A0

Het valt me op dat de hondjes er weer goed uitzien.

Er zijn veel nieuwe hondjes bij, gevonden door Svjetlana of gedu= mpt bij het asiel, iets waar ik me over blijf verbazen, gewoon in een doos = en dan dumpen, niet te geloven.

=A0

Vaak redden hondjes het niet, later die week tref ik een hondje = en hoor ik hoe mensen uit het dorp haar elf pups in de rivier hebben verdro= nken en van een ander teefje zijn haar pups ook dood gemaakt en ik kan niet= horen hoe dit is gebeurd, vreselijk.

Ik ben dan ook blij voor alle hondjes in het asiel dat zij alle = zorg krijgen en heel veel liefde van Svjetlana.

=A0

Sinds kort heeft Svjetlana hulp van Sheida en haar man Safet, ee= n heel lief echtpaar en ook zij houden veel van de hondjes, dat is goed te = merken.

=A0

En de klussen, Fred?

=A0

Als klusteam hadden we onszelf 1 gr= ote opdracht gegeven: het maken van uitloopvelden zodat de honden zoveel mo= gelijk tegelijk naar buiten konden.

Los hiervan had Svjetlana haar eige= n wensen: alle kennels met de achterkant op de wind en de voorkant op de zo= n. Deze wensen hebben we gecombineerd in onze plannen.

In Nederland is er al heel veel ges= proken over deze klussen. Er is vergaderd, er is getekend, er zijn planning= en gemaakt en als gevolg hiervan konden we in Bosni=EB meteen aan de slag. = Terreinen afbakenen zodat de graafmachine aan de slag kon, betonbekistingen= maken voor de vloeren waar de kennels op geplaatst gaan worden. Kennels demonteren, verplaatsen, monteren, hekken p= laatsen, deuren maken.

=A0

Er was zo veel te doen en desalniet= temin tijd over houden om ook nog de afwatering voor elkaar te krijgen!

Ik mag wel zeggen dat we hebben geb= ikkeld. Als klusser zijnde geeft het een geweldig=A0gevoel. Een week met mo= oi weer en een leuk team waarbij alles soepel liep. En als je dan net als J= ohn aan het eind van de week even gaat zitten bij zo'n kennel en je zie= t op 3 uitloopvelden tegelijk de honden loslopen dan geeft dat een goed gev= oel.


Volgens mij hebben we ons do= el bereikt!

=A0

http://www.youtube.com/watch?v=3DggWdhCXxMuo&= amp;feature=3Dchannel_page

http://www.youtube.com/watch?v=3D0-AgdqgbnLA&f= eature=3Dchannel

=A0

Het castratieprojec= t, in Orasje en in Odzak

=A0

Er zijn heel veel voorbereidingen aan vooraf gegaan. Flyers en f= olders zijn gemaakt door Alisa, ze zijn geprint door SIECA en uitgedeeld do= or Winanda en Suze.

Daardoor zijn er toch een aantal mensen langsgekomen met hun die= ren.

Al was het er maar 1, dan waren we al blij. Maar het is beduiden= d meer!

Het OK team heeft keihard gewerkt.

=A0

In Orasje was er een goede aanloop en werden onze vrijwilligers = goed bezig gehouden, terwijl het in Odzak vreselijk druk was. De aanloop wa= s enorm. Er kwamen zelfs twee straathonden uit zichzelf langs en zijn blijv= en wachten tot ze geholpen werden. Het was voor ons voor het eerst dat we o= ok zwerfdieren hielpen en weer terugzetten op straat. Dat was wel even drie= keer slikken, vooral omdat ze zo enorm leuk waren.

=A0

De feiten en cijfer= s, van Willeke

=A0

Zaterdag was de eerste operatiedag.

=A0

Aangezien Winanda, Suze en Fred voor onze komst de operatiekamer= al helemaal in orde hadden gemaakt konden we bijna direct aan de slag.

=A0

De eerste dag stond in het teken van de asielhonden. Er moesten = er 26 gedaan worden.

Aangezien we ze helaas niet allemaal op 1 dag konden opereren zi= jn de laatste 7 zondag geopereerd.

=A0

Zondag werd ook besloten om op een 2e locatie aan de slag te gaa= n.

In Odzak, een dorp 40 km verderop zijn 2 vrouwen ook heel actief= met zwerfhonden. Zij hadden al een locatie om te opereren dus na het inpak= ken van wat spullen en het puzzelen voor bezetting van beide operatieruimte= s kon hier maandag ook gestart worden met het o zo nodige castreren en ster= iliseren.

=A0

In Odzak hebben we naast alle gewone sterilisaties en castraties= helaas ook vrij veel te maken gehad met drachtige dieren.

Ook was er een hond van een zigeunergemeenschap met een enorme m= elkklier tumor. Helaas had deze hond ook in haar organen al tumoren en hebb= en we haar moeten laten inslapen.

=A0

In Orasje kwam er naast de gewone operaties een katje om zijn po= ot te amputeren. In September 2008 was deze gebroken en hebben we geprobeer= d dit te spalken. Helaas is dit niet mooi gelukt en zat het bot nog altijd = niet aan elkaar. Het diertje schuurde zijn huid ook steeds kapot op de stra= at.

=A0

Totaal hebben we tussen de 120 en 130 dieren gecastreerd en gest= eriliseerd.

Een klein rekensommetje laat ons zien dat de meeste dieren dus z= werfdieren en dieren van particulieren waren.

=A0

Lokale bevolking krijgt steeds meer vertrouwen in ons en onze di= erenartsen, en staan gelukkig ook steeds meer open voor het werk dat we doe= n.

Een enkeling wilde zijn/haar dier enkel nagekeken hebben, maar h= et overgrote deel ziet inmiddels ook de voordelen van het castreren en ster= iliseren.

=A0

Donderdag heeft in het teken gestaan van het geven van ontwormin= g en ontvlooing aan alle dieren in het asiel.

We werden hierin bijgestaan door bodyguard Lisa, een hond die op= een heel mooie en nette manier alle opdringerige honden bij de koekjes en = doos met benodigdheden weghield.

=A0

Vrijdag was het dan alweer tijd om naar huis te gaan. De 10 hond= en die met ons mee mochten werden gechipt, we zijn naar de lokale dierenart= s gegaan voor het nodige papierwerk en even voor 20.00 uur vertrokken we me= t 4 auto=92s terug richting Nederland

=A0

=A0

Hansje, wat vond je van het project in Orasje?

=A0

Benieuwd om hoe dat het asiel eruit zou zien, kwamen we na een r= it van 14 uur eindelijk aan in Orasje. Na de kennismaking met het Asiel en = de groep was de eerste dag alweer voorbij.

=A0

De volgende dag gingen we na de OK in Orasje, deze dag was voor = de honden uit het asiel die gecastreerd of gesteriliseerd moesten worden.

=A0

Na een kleine uitleg konden we beginnen met de klaarmaken van de= honden voor het steriliseren of castreren. De eerste dag was vooral kijken= en leren, hoe dat je moest scheren, spuiten maken/geven, setjes steriliser= en, buiken schoonmaken, vastbinden aan tafel etc.

=A0

Ik heb daarna nog 3 dagen op de OK in Orasje gestaan, 2 dagen me= t Cokkie, Hennie en Nedim en 1 dag met Marieke en Carin. Op deze dagen ware= n de honden van buitenaf aan de beurt. De opkomst was goed, het ging van ee= n pekinees tot een Duitse herder.

=A0

De eerste dag heb ik geleerd hoe dat je een anesthesie spuit moe= st maken en geven, en hoe dat je een braunule aan moest leggen.

Bang dat de naald er via de andere kant er weer uitkwam is het m= e toch gelukt.

Ik heb deze dag ook gelijk mijn eerste abortus gezien, 1 kitten = werd eruit gehaald.

De tweede dag was de opkomst wat rustiger, maar het bleef een dr= ukke dag.

Je bent toch heel de tijd wel met iets bezig, is het niet met ee= n hond dan ben je wel bezig met een setje koken. Ik had ook nog nooit een t= eek gezien, dat heb ik deze dag ook wel geweten.

Er was de dag daarvoor een hond in het asiel gebracht die vandaa= g gecastreerd moest worden.

Hij had zo ongeveer 70 teken, die we met 4 man eruit hebben geha= ald.

=A0

De laatste dag dat ik in de OK van Orasje heb gestaan was ook ge= lijk de laatste dag van het sterilisatie/castratie project voor de honden v= an buitenaf.

Het was een rustige dag, we hebben 2 honden en een kat gehad. De= kat mocht ik onder toeziend oog en strikte begeleiding castreren, wat ik d= e dag daarvoor had geleerd in Odzak. Ik had nooit gedacht dit te mogen doen= .

=A0

Binnen een week heb ik geleerd om een braunule aan te leggen, an= esthesie spuiten aanmaken/geven, pijnstiller en antibiotica geven, katten c= astreren en natuurlijk het scheren en schoonmaken van de hond.

=A0

Ik heb deze week ook mijn eerst abortus gezien en het was deze w= eek ook gelijk de eerste keer dat ik een hond ingeslapen zag worden.=

Ik vond het een geweldige ervaring, en had nooit verwacht zoveel= te leren in 1 week tijd.

Ik zou het zo weer doen als ik het kon!

=A0

Rowan hoe was het in Odzak?

=A0

Hallo, ik ben Rowan van Wanrooij. Ik doe een opleiding paraveter= inair. Ik ben een week mee geweest naar Bosni=EB, omdat ik daar stage mocht= lopen. En mijn hondje Daya komt ook uit Bosni=EB.

=A0

Suze en Eerhard zijn op dag 2 naar Odzak geweest om met de zigeu= ners te praten over het castreren en steriliseren van hun dieren. Ondanks d= at de zigeuners moeilijk toegankelijke mensen zijn vonden ze het uiteindeli= jk toch een goed idee om een aantal van hun honden te laten helpen. Dezelfd= e dag kregen we te horen welke groepen er gemaakt werden voor de OK=92s.

=A0

Op dag 3 gingen we met volgeladen auto=92s naar Odzak. Onze groe= p bestond uit; Willeke, Marieke, Eerhard, Tanja, Haris en ik. Na drie kwart= ier rijden kwamen we aan op de voor ons geregelde locatie. Een oud verlaten= pand, maar in voldoende staat om goed werk af te kunnen leveren.

=A0

Eerst moest alles uit de auto=92s; Benches, dekens, operatiespul= len noem maar op! Eenmaal uitgepakt werden de eerste (straat)honden al binn= engebracht. Stuk voor stuk lieverdjes.

=A0

Terwijl Haris en Marieke (dierenartsen) hun operatie kleding en = kamertje klaarmaakte, legde Willeke mij het een en het ander uit over de ta= ken van een dierenartsassistent. Alles wat een dierenartsassistent moest do= en mocht ik ook doen, wat natuurlijk een super ervaring was. =

=A0

Net als iedereen klaar is om te starten komen we erachter dat he= t scheerapparaat niet goed werkt. Wat een domper! Maar we geven niet op, me= t een wat slechter scheerapparaat gingen we toch aan de gang. Hond na hond = werd gesteriliseerd/gecastreerd. Alles liep op rolletjes. Maar geen zigeune= rs!!

=A0

Dag 4, om half 8 zitten we alweer in de auto, onderweg naar Odza= k. Vandaag komen, als het goed is, de zigeuners met hun honden. Aangekomen = in Odzak gaan we weer volop aan het werk. Weer stromen de (straat)honden bi= nnen en alles loopt goed. Maar de zigeuners komen niet opdagen. Na vele mal= en bellen, besluiten ze toch te komen, maar niet vandaag. Nee morgen weer e= en dag haha.

=A0

Dag 5, weer onderweg nu in plaats van Willeke; Hansje. Weer aang= ekomen in Odzak moeten Marieke en Eerhard mee naar de zigeuners om de honde= n te vangen.

Na een kleine drie kwartier komen ze terug met veel honden, van = grote herders tot pekineesjes.

De ene hond zag er nog meer verwaarloosd uit dan de ander. Maar = niet getreurd, we gaan ervoor. Na een aantal honden te hebben gedaan, kwam = er een man (zigeuner) binnen met een Rottweiler. Super lief beest maar met = een tumor zo groot dat het niet eens in je handen paste. Haris nam het op z= ich en opeerde de Rottweiler, na het verwijderen van de tumor dachten we da= t ze zwanger was, maar tevergeefs het waren meerdere tumoren verspreid in h= et lichaam. Dit had geen nut, het dier zou niet lang meer leven. Met pijn e= n moeite stemde de man ermee in, om zijn hond in te laten slapen.

=A0

Aan het einde van de dag waren we allemaal zo moe maar na het te= llen van honden en katten die we hebben gecastreerd/gesteriliseerd, werden = we weer opgewekt en trots op onszelf haha. Namelijk rond de 47 dieren hebbe= n we geholpen. Moe maar vol trots rijden we weer terug naar Orasje. Het was= een aparte, (op bepaalde punten) aangename ervaring. En het heeft ons een = goed gevoel gegeven dat we toch nog zo veel honden en katten hebben kunnen = helpen!

=A0

Marieke, vertel eens vanuit het perspectief van een dier= enarts hoe de OK in Bosni=EB beviel?

=A0

Op zaterdag 11 april was het zover, op weg naar Bosni=EB. Na een= dag reizen werd ik opgepikt op het busstation van Orasje en zondags 1e paa= sdag meteen aan de bak. Honden en katjes zaten vast met smart te wachten op= hun operatie=85

Op een soort industrieterreintje in Orasje was een leeg gebouw o= mgetoverd tot operatie kamer inclusief aparte uitslaap/wacht ruimte. Op kli= ko=92s als troon, aan een goed verhoogde (operatie)tafel gezeten, was het g= oed toeven en zo werd menige zwerf of asielhond en kat, maar ook honden/kat= ten van locale mensen geopereerd.

Zij waren met flyers en radiospotjes van te voren op de hoogte g= ebracht van onze komst deze week en het bv. voor de operatie nuchter houden= van hun dier. Fijn dat er ter plekke een goede Bosnische paraveterinair/to= lk was, want anders was de uitleg voor wormentabletje en ontvlooiing, die m= en na afloop voor hand/kat meekreeg met handen en voeten niet zo gemakkelij= k uit te beelden. Ook enkele mensen kwamen voor vraag /advies langs deze ti= jdelijke kliniek.

=A0

Gelijktijdig werd er een 2e project in Odzak opgezet en zo vertr= ok er op maandag een OK team naar deze plek. Hier was al door locale mensen= een groep gevormd, die de mensen ter plaatse overtuigd hadden van de noodz= aak hun honden en katten te laten =93helpen=94om het probleem van zwerfdier= en aan te pakken en het bijbehorende zware straatleven een halt toe te roep= en.

De locatie, een door granaten beschadigd gebouw diende hier als = tijdelijke kliniek. Gedurende 3 dagen werden hond en kat geholpen van zowel= eigenaren als van zwerfdieren. Deze werden op straat gevangen en waren som= s drachtig. Als je echter een dode pup naast de rand van de weg ziet liggen= , weet je weer =93waar je het voor doet=94 en hiermee de toename van meer z= wervertjes helpt voorkomen.

=A0

Dankzij de inspanningen van het locale team werd voor een aantal= zwerfdieren een baasje gevonden. Speciaal was ook de benadering van een ka= mpement zigeuners. Hier liepen naast massaal veel kinderen ook veel honden = rond. Hoewel eerder gedane afspraken op het =93moment supr=EAme=94 even lek= en vergeten en men met kind en hond in bench -=A0 =93graag voor 50 euro beide meenemen =93=96 en hoofdman van= de zigeuners =93kan je ook meteen wat aan mijn vrouw doen=94 wederom overt= uigd waren, gingen de honden na het uitdelen van voorlichtingsboekjes mee n= aar de OK. Naast honden voor sterilisatie en castratie, kwamen er ook een h= ond met een voetbal grote tumor en hond met flinke wond in de hals van de i= jzeren ketting mee voor behandeling.

=A0

Al met al een mooie week en een stap vooruit, maar ook nog genoe= g werk te doen voor de toekomst=85

=A0

Alle trips naar and= ere plekken in Bosni=EB

=A0

Carin, op weg naar Sarajevo op 13 april 2009

=A0

Op dinsdag vertokken Suze, winanda, Tanja, Alisa en ik (Carin) m= et 2 auto=92s naar Sarajevo. We vertr= okken al om 07.30 uur, omdat we een hele reis voor de boeg hadden. Vlak voo= r Sarajevo liet Suze aan Alisa weten dat ze heel erg moest plassen, zet Ali= sa haar auto gewoon in een inham aan de kant van de weg. Ehm nou toch maar = gewoon even doorgereden naar een restaurant, waar iedereen gewoon naar het = toilet kon. Daar ook wat gegeten en gedronken.

=A0

We hadden met Jelena afgesproken in een hotel in sarajevo. Jelen= a zet zich met hart en ziel in voor het asiel in Sarajevo en liet dat tijde= ns ons gesprek heel passioneel en emotioneel weten.

=A0

Omdat we voor Haris in zijn huis een tondeuse moesten ophalen gi= ng onze weg door erg smalle en steile bergweggetjes, waar de auto van Suze = af en toe enorm veel moeite mee had, doordat het regende en de auto heel er= g zwaar beladen was met kattenvoer, dus af en toe roken we nogal wat rubber= , maar Suze liet zich niet uit het veld slaan, dus dat hebben we ook gewoon= gered.

=A0

Dan op naar het asiel in de bergen van Sarajevo.

Toen we het asiel binnen kwamen zagen we eerst een paar honden a= an een ketting en daar net voorbij was een hok met al wat oudere pups, we w= aren meteen onder de indruk, maar in een schuurtje lagen een paar pups in e= en bench die de dag ervoor waren binnengekomen. Deze pups waren echt nog pi= epjong, hoorden zeker nog bij hun moeder, maar deze was er niet bij. De tra= nen stroomde rijkelijk, wat een leven staat deze pups te wachten?

=A0

Dan zagen we enorme lange rijen hokken met een of twee honden er= in, dit maakte op mij een behoorlijke indruk. De hokken zagen er goed en n= etjes uit, maar de gedachte dat deze honden hier gewoon 24 uur per dag in o= pgesloten zitten, daar brak ik echt van, wat hebben ze daar toch voor leven= . Zelf ben ik eerst even weg gelopen om de tranen te laten komen. Daarna to= ch maar weer terug om langs alle honden te lopen, er zaten een aantal honde= n bij waar je niet in de buurt kon komen, maar ook heerlijke knuffelkonten.=

=A0

Aan de zijkant stonden hele grote kennels, waar de honden die da= ar in zaten heel wat meer ruimte hebben, maar ook dat is nog niet goed geno= eg, ze zitten toch altijd maar achter tralies.

=A0

Er waren ook nog een aantal schuurtjes waar katten in zitten en = een aantal katten lopen los over het terrein.

=A0

Dit asiel heeft diepe indruk op me gemaakt.

Nadat alle voer was uitgeladen en iedereen het asiel had bekeken= , begonnen we aan de terugreis.

=A0

We namen Athena, een hond die nog maar net in het asiel was mee = naar Orasje, ze was echt heel nerveus in de auto. Ze bleef niet achterin zi= tten, dus dan maar bij mij op de achterbank. Na een aantal min. Begon het t= och wat te stinken in de auto, had ze dus even de boel onder gepoept. Gepro= beerd om het zo goed mogelijk schoon te maken, maar onderweg gebeurde het n= og twee keer, dus jullie snappen wel hoe fris het was in de auto.

=A0

Bij een benzinepomp nog Cici opgehaald, die inmiddels in Nederla= nd al een vrouwtje had die op haar zat te wachten. Cici ging bij Alisa en T= anja in de auto en de reis naar Orasje kon weer verder alwaar we om 20.00 u= ur aankwamen. Athena en Cici bij Svetlana thuis afgezet en door naar het ho= telvoor een heerlijke douche.

=A0

Tanja, Honden in het asiel van Sarajevo, heden en toekom= st?

=A0

Ik zeg altijd als je asielhond in Bosni=EB bent kun je maar het = beste in het hondenasiel van Orasje zitten, tijdens mijn bezoek aan het asi= el van Sarajevo moest ik hier weer aan denken.

=A0

De verschillen met Orasje zijn enorm. De honden zitten hier 24 u= ur per dag in hun kennel met daarin een veel te groot hondenhuis waardoor d= e grotere honden amper de kans hebben om hun kont te keren. Het aantal echt= grote honden in Sarajevo is ook opvallend, daarnaast ook meerdere kruising= en Staffords en/of Mastifs. Sommige kleinere honden zitten gezamenlijk in e= en kennel, deze honden hebben nog iets van hondencontact, de rest slijt zij= n/haar dagen alleen in een kennel.

=A0

De ene hond drukt zijn lichaam tegen de ren als je langs loopt, = hunkerend naar aandacht, de volgende trekt zich terug in het hok en weer an= dere laten hun ontblootte tanden zien. Allemaal reageren ze anders op het b= ezoek van ons vreemden. Een echt goede indruk van het karakter van de honde= n kun je op deze manier niet krijgen. In Orasje zitten ook honden die stoer= blaffen als je langs hun kennel loopt maar tijdens hun losloop rondes late= n ze zien dat ze best van menselijke aandacht houden. Zijn de meeste honden= in Orasje te dik door de goede zorgen van Svjetlana, zie je hier een aanta= l magere honden, gewoon omdat het voedsel beperkt is.

=A0

De enige overeenkomst met Orasje is dat de mensen hier ook met h= eel hun hart voor de honden zorgen, ze hebben het beste met de honden voor.= Ze vertellen verhalen over de honden, over de band die ze met een hond heb= ben. Nee aan liefde voor de honden geen gebrek, alleen de leefomstandighede= n moeten beter worden want op deze manier vraag ik mezelf af of dit een hon= dwaardig bestaan is om 24 uur per dag in een kennel zitten.

=A0

Voor 1 hond, Athena, hebben we nog iets kunnen betekenen. Ze zat= pas in het asiel en is een huishond geweest. Het liefst hadden ze gehad da= t we haar meenamen naar Nederland maar een geschikt opvanggezin ontbrak op = dat moment. We hebben overleg gehad met Svjetlana en zij gaf uiteindelijk t= oestemming om haar mee te nemen naar Orasje. Hier kan Athena in ieder geval= wel elke dag rondlopen en voldoende eten, oftewel een hondwaardiger bestaa= n leiden.

Voor de achtergebleven honden willen we de leefomstandigheden ga= an verbeteren, zoals het aanleggen van losloopvelden en een voorraad voedse= l brengen. De honden in Sarajevo verdienen gewoon een beter leven.

=A0

Eerhard, bezoek aan Bihac, 14 april 2009

=A0

Dinsdag 14 april zijn Suze in ik naar Bihac geweest. Enerzijds o= m Elvira en 3 honden op te halen en anderzijds voor een bespreking met het = bestuur van stichting SPAS.

=A0

SPAS is recent opgericht met als doel het dierenwelzijn in Bihac= . Elvira is =E9=E9n van de bestuursleden.

SPAS heeft een plan opgezet om een asiel in Bihac (stad met circ= a 75.000 inwoners) te stichten en zijn daarover in overleg met de lokale ov= erheid (gemeente). Op 8 april 2009 is er namelijk een nieuwe wet ten behoev= e van het dierenwelzijn in Bosni=EB aangenomen, waardoor een gemeente wordt= verplicht zich te bekommeren om het dierenwelzijn. SPAS gebruikt dit om de= gemeente zover te krijgen dat zij gaan meewerken en geld ter beschikking g= aat stellen om een asiel te bouwen. Ook heeft SPAS formulieren opgesteld om= misstanden met dieren te registreren en aan te melden bij de gemeente en p= olitie.

Naast een asiel wil SPAS sterilisatieprojecten (gratis) gaan opz= etten waarbij onze hulp is gevraagd.

=A0

Suze heeft uitvoering over het SDB educatieprogramma verteld en = dat werd positief ontvangen. Mede omdat er een lerares in het bestuur zit. = Zij wil graag met SDB samenwerken.

=A0

Hoe kunnen wij helpen:

  1. Contact legge= n met WSPA en eventueel de RSPCA om te bekijken hoe zij SPAS kunnen assiste= ren om tot overeenstemming te komen met de gemeente inzake het asiel;
  2. Suze heeft vo= orgesteld om in september een educatieproject te doen;
  3. SDB gaat beki= jken wat zij kan betekenen bij sterilisatieprojecten.

=A0

Na de meeting hebben we 3 prachtige honden bij Elvira opgehaald = en zijn we weer richting Orasje vertrokken. Overigens is de rit van Orasje = naar Bihac en weer terug zeer de moeite waard. De natuur is schitterend en = de bergwegen beschikken over het betere bochtenwerk (ook voor de motorrijde= rs onder ons!).

=A0

Ciao, Eerhard

=A0

Suze, toch kijken bij het asiel in Tuzla

=A0

We rijden de berg op, ik ben helemaal niet nerveus, ik wil gewoo= n graag met eigen ogen zien hoe het er bij ligt.

Ik heb met mezelf afgesproken dat ik kalm blijf en me zakelijk o= p stel.

=A0

Is het hem? Dat kan niet, dat is onmogelijk. Ik zie Dex, het is = hem echt. Hij is zo schuw, ik kan alleen maar zijn naam roepen en huilen. D= ex, adoptie op afstand hond, ik heb hem tot voor kort aangehouden als adopt= ie op afstand hond, ik kon het niet opbrengen te stoppen. Om hem nu te zien= is zo onwerkelijk. Ik raak in paniek en merk dat ik mezelf weer in de hand= moet krijgen, dit is niet wat ik met mezelf had afgesproken.

=A0

Beti, ik zie haar staan. Bela, malle Bela staat er ook. Nog veel= meer oude bekenden. Sommige honden zijn mager en ziek. Sommige honden zien= er redelijk uit. Ik kan niets met de beelden, alleen maar kijken en absorb= eren. We filmen en maken foto=92s met als wisselgeld hondenvoer. Ik zie een= hele berg pups en een bange moeder onder aan de berg. Ik moet wegkijken.

=A0

Viel het nou mee, of viel het tegen?

=A0

Ivana is een nieuwe enthousiaste voorvechtster voor dierenrechte= n en zij gaat zondag met een stuk of 20 vrijwilligers hokken timmeren voor = het asiel. Ze is heel druk bezig om met een aantal anderen zelf iets op te = zetten en de honden daar weg te krijgen. We zullen alles op de voet volgen,= en Ivana voorzien van adviezen of tips, maar we moeten afstand bewaren, on= ze aanwezigheid zou alleen maar vertragend kunnen werken.

=A0

Winanda over Katica, het kattenvrouwtje in Tuzla<= /span>

=A0

Vandaag gingen Cokkie, Suze, Eerhard, Elvira, Nedim en ik naar K= atica, een kattenvrouwtje in Tuzla die al eerder door SDB was bezocht.

We pakten het kattenvoer uit de auto dat we voor haar hadden mee= genomen en liepen richting het huis. Plotseling dook er uit het niets een v= erwilderde vrouw op voor ons die ons, wild met de armen zwaaiend, begroette= . Ze leek op een heks uit een sprookje, naar wat even later een h=E9=E9l sl= echt sprookje bleek te zijn.

=A0

Trots liep ze voor ons uit om haar dieren te laten zien. Eenmaal= bij haar huis werden we overvallen door =E9=E9n bak ellende. Op het terrei= n liepen ongeveer 20 katten rond. Stuk voor stuk waren ze broodmager, zo zw= ak en ziek, hadden zwerende oogjes en zaten onder de schurft. Sommige katte= n waren zo ziek dat ze niet meer de kracht hadden om voor je weg te lopen. = Ik ben op de grond gaan zitten bij een kat die de dood al in z=92n oogjes h= ad en voelde me zo boos en machteloos omdat ik helemaal niets kon doen om d= eze lieve schat te helpen.

Ieder weldenkend mens had hier direct alle katten laten inslapen= om ze verder leed te besparen. Maar Katica zei dat er niets aan de hand wa= s met haar dieren en dat ze allemaal weer beter zouden worden.

Verder waren er nog zo=92n 12 honden waaronder een paar magere p= ups. Sommige honden zagen er best wel goed uit maar waren allemaal niet ben= aderbaar.

Ooit moet Katica met de beste bedoelingen hieraan zijn begonnen.= Maar hoe is het mogelijk dat iemands blik zo vertroebeld is dat ze er van = overtuigd is dat ze goed voor haar dieren zorgt terwijl het dierenmishandel= ing is??

=A0

Met dubbele gevoelens lieten we het voer achter. Want hielden we= misschien zo deze hel in stand??? Aan de ander kant moesten we wel een bee= tje goodwill kweken in de hoop dat we Katica ooit zover krijgen dat in iede= r geval al haar dieren gesteriliseerd kunnen worden en we langs kunnen blij= ven komen om de boel enigszins in de gaten te houden.

=A0

Wat staat de hondenhemel van ons asiel in Orasje in schril contr= ast met deze kattenhel in Tuzla.

=A0

De week was een gro= ot succes! We knokken keihard door met z=92n allen!

--001636c5a7345e79fd0468acbfda--